Ezel (dier)

Ezel (dier)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Onevenhoevigen (Perissodactyla)
Familie: Paardachtigen (Equidae)
Geslacht: Equus
Soort Equus asinus

De ezel is lid van de familie van paardachtigen en heeft als kenmerken lange oren, een pluim aan het eind van de staart, en een groot uithoudingsvermogen.

Inhoud
1 Domesticatie
2 Wilde ezel
3 Castratie
4 Verwijzingen naar de ezel
4.1 Ezels in de iconografie
4.2 Ezels in verhalen
4.3 Ezels in de Bijbel
4.4 Spreekwoord

Domesticatie
Gedomesticeerde ezels zijn goed bruikbaar als lastdier, voor rijtuigen en als rijdier. Mitochondriaal DNA-onderzoek heeft in 2004 laten zien dat er twee populaties gedomesticeerde ezels bestaan, waarvan een duidelijk afstamt van de ondersoort Equus asinus africanus. Van de andere is de afstamming nog onduidelijk.

Het voordeel van gedomesticeerde ezels ten opzichte van paarden is dat zij kleiner zijn, beter bestand zijn tegen extreme omstandigheden, en makkelijker te hanteren en te voeden zijn.

De reputatie van ezels dat zij eigenzinnige dieren zijn, heeft vooral te maken met hun intelligentie en voorzichtigheid. Ze zijn moeilijk te porren als men ze bijvoorbeeld met gevaar voor hun leven iets wil laten doen. Heb je eenmaal hun vertrouwen gewonnen, dan heb je er een dankbaar en prettig gezelschap aan.

Een kruising tussen ezelhengst en paardenmerrie wordt muildier genoemd, die tussen ezelin en paardenhengst heet een muilezel. Alle mannelijke nakomelingen tussen deze kruisingen zijn onvruchtbaar.


Mannelijke ezels heten ezelhengsten. Vrouwelijke ezels ezelinnen.


Wilde ezel
Vrije ezels komen nog voor in Noord- en Oost-Afrika. Er bestaan de volgende ondersoorten:

Equus asinus africanus (komt voor in Nubië)
Equus asinus somaliensis (komt voor in Somalië)




Castratie
Een gecastreerde ezel wordt oen of kluns of ook wel regionaal "vent" genoemd.


Verwijzingen naar de ezel

Ezels in de iconografie
Een stevig verankerd symbool van domheid, maar traditioneel met een bredere betekenis. Een ezel werd door Christus gekozen als rijdier voor zijn intocht in Jeruzalem waarmee een profetie uitkwam: hij doelde op de deugd van de bescheidenheid en in het christelijk denken staat de ezel dan ook voor deemoed, geduld en armoede. In China rijden de onsterfelijken op ezels. In tegenstelling hiermee spelen ezels in zowel Egyptische als in Indische mythen en in Grieks-Romeinse sagen worden ze in verband gebracht door lust en met stupiditeit. Midas kreeg ezelsoren als symbool van zijn verstandelijke tekortkomingen omdat hij zo stom was geweest om tijdens een muzikale wedstrijd voor Pan te kiezen in plaats van Apollo. Ezelsoren maken onderdeel uit van de narrenkap; de figuur Bottom in Shakespeares Een Midzomernachtsdroom (ca. 1595) draagt een ezelskop in een satirisch intermezzo over de liefde. Andere met de ezel verband houdende eigenschappen zijn vadsigheid en halsstarrigheid

Een (knielende) ezel en een monstrans zijn attributen van de H. Antonius van Padua.


Ezels in verhalen
De Bremer stadsmuzikanten
Tafeltje dek je, ezeltje strek je en knuppel uit de zak
In Don Quichot, Rucio, het ezeltje van Sancho
Dik Trom
Corso het ezeltje, door C.E. Pothast-Gimberg, in 1959 uitgeroepen tot kinderboek van het jaar. Er zijn meerdere delen verschenen over Corso.

Ezels in de Bijbel
In het Oude Midden-Oosten was de ezel een belangrijk lastdier. Het komt daarom voor in verschillende Bijbelgedeelten. Zo wordt in Numeri de profeet Bileam gered door zijn ezelin, die in tegenstelling tot hem wel de engel op zijn weg ontwaart.

In de Evangeliën vindt de intocht in Jeruzalem van Jezus plaats op een jonge ezel.


Spreekwoord
Een ezel stoot zich in het gemeen
geen twee maal aan dezelfde steen.
(De oorsprong van dit spreekwoord komt vermoedelijk voort uit een merkwaardige eigenschap van dit dier: een ezel die over een rotsachtige weg loopt en met zijn voorpoot een steen aanstoot, zal nooit met zijn achterpoot dezelfde steen aanstoten. Andere paardachtigen zullen veeleer wel deze fout maken.)

SB - Ezel - Belgie - RASSTANDAARD

SB - Ezel - Belgie - RASSTANDAARD


RASSTANDAARD VAN DE EZEL

Algemene kenmerken
Individuele kenmerken per type

ALGEMENE KENMERKEN
Haarkleed: De beharing is gelijkmatig verdeeld, voldoende dicht in de winter, fijn en glanzend in de zomer. Alle kleuren zijn toegelaten.
Hoofd:
Kort met diepe kaak en neusbeen recht (niet bol);

Gebit volledig ontwikkeld, noch onder noch boven voorbijtend (snoekbek-varkensbek);

Oren middelgroot tot groot, niet te ver uit elkaar staand en attentvol naar voren gedragen. De binnenzijde dicht behaard.

Ogen groot, donker, helder en uitdrukkinsvol;

Neus en lippenpartij vooral fijn gevormd stevig en beweeglijk.
Hals: Middelmatig lang-stevig- niet te slank in verhouding tot de manenkam. De aanzet aan het hoofd fijn en diep uitlopend aan de borst. Weinig onderhals;
Schouder: Voldoende lang. Mag vrij steil zijn in verhouding tot andere paardachtigen. Met de horizont een hoek vormend van 75 tot 8 graden. Goed aangesloten aan de borstkas;
Schoft: Hoeft niet uitgesproken ontwikkeld te zijn. De bovenlijn van de hals vloeiend in de rug overgaand. Een brede platte schoft is niet wenselijk;
Borst: Ruim, voldoende breed en diep met voldoende gewelfde ribben;
Rug: Licht gewelfd, stevig en vooral bij de hengsten niet te lang in verhouding met de achterhand;
Lenden: Stevig bespierd, niet ingevallen;
Kruis: Lang, iets gebogen afhellend naar de staartinplant doch niet afvallend. Licht rondend met de heupen.
Achterhand: ruim ontwikkeld met stevig bespiering op de bil, een lange en voldoende bespierde schenkel;
Benen:
Vooraan: recht, geen troontreders of franse stand, geen holle knie nog bokbenigheid. De voorarm lang in verhouding tot de pijp en stevig bespierd. De pijp in verhouding kort en droog. de gewrichten fijn en gebeeldhoud zonder uitsteeksels. Het kootbeen niet te kort en een hoek van 50,...,60 graden vormend met de horizont.

Achteraan: geen koehakkigheid noch O-benen, geen sabellenigheid, noch te steile stand. Evenals vooraan een korte pijp in verhouding tot de schenkel. Het spronggewicht vormt een hoek van 70 graden met de horizont. De pijp staat loodrecht. De kootbeenderen zijn voldoende lang en geplaatst in een hoek van 50,..., 60 graden met de horizont. De benen en de gewrichten droog en fijn gebeeldhoud;
Voeten: Cylindrisch en goed gesloten , niet brokkelig. De hoeven mogen t.o.v. de andere paardachtigen vrij steil zijn (50,...,60 graden t.o.v. de horizont). De voetas moet evenwel recht zijn (hoef, kroon en kootbeen moeten in elkaars verlengde liggen). De hoeven dienen recht naar voren geplaatst. De achterhoeven mogen cylindrisch tot licht ovaal zijn. De helling van de hoef kan iets korter zijn dan vooraan;
Gangen:
Stap: Correct en vlot. de achterhoeven dienen in stap niet voor de voorhoeven geplaatst, doch wel correct in dezelfde lijn bij achteraanzicht.
Draf: Vlot en voldoende uitgrijpend vooraan met duidelijke, maar niet te hoge knieectie. de voorhoeven worden recht naar voren geplaatst zonder maaien of borstelen. De achterbenen dienen voldoende ondergeplaatst met duidelijke beweging van de spronggewrichten. Een te enge of slingerende gang achteraan dient geweerd.

INDIVIDUELE KENMERKEN PER TYPE
Algemene kenmerken
Individuele kenmerken per type
Type 2:
Schofhoogte maximum 104 cm;

Gedrongen, maar krachtig type met kort hoofd en iets zwaardere hals;

In verhouding met de grotere types is het beenwerk iets zwaarder, de borst breder en de borstkas meer gewelfd;

Kootbeenderen mogen in verhouding tot de andere typen iets korter en steiler geplaatst zijn;

Vacht vrij dicht.

Type 4:
Schoofhoogte minimum 120 cm;

hoofd en hals enigszins slanker dan bij type 2, de hals voldoende lang. Schoft bij voorkeur duidelijk afgetekend, schouder niet te lang en niet te steil. Rug sterk met voldoende lang kruis.

Beenwerk fijn met voldoende lange kootbeenderen, niet te steil.

Draf vlak, uitgrijpend en elastisch;

Beharing fijner dan type 2.

Type 3:
Schofhoogte minimum 105 cm en maximum 119 cm;

Overgangstype: harmonisch in bouw, benen en gangen.

SB - Ezel - De vereniging in Nederland

SB - Ezel - De vereniging in Nederland


De vereniging
De Vereniging het Nederlands Ezelstamboek is opgericht in 1976 met als doel de gezondheid, het welzijn van alle ezelrassen in Nederland te bevorderen. Dit door middel van het toezien op een verantwoorde fokkerij en door meer bekendheid te geven aan en belangstelling te wekken voor de ezel.

Tevens het met elkaar in contact brengen van ezelliefhebbers en ezelhouders.Voor adviezen over het kopen of het houden van ezels kunt u bij onze vereniging terecht. Als u inmiddels enthousiast bent geworden en u heeft besloten een ezel te nemen, wordt dan lid van onze vereniging.

De contributie van de vereniging bedraagt per kalenderjaar.

Gewoon lid EUR 28,00
Jeugdlid (jongeren tot 18 jaar) EUR 14,00

Indien aanmelding na 1 juli
Gewoon lid EUR 14,00
Jeugdlid (jongeren tot 18 jaar) EUR 7,00

In 1986 is op initatief van onze vereniging de Stichting Opvang Ezels opgericht. De SOE zorgt ervoor dat dakloze of verwaarloosde ezels weer een tehuis krijgen.

Bij beschikking trc 2001/1103 van het Ministerie van Landbouw Natuurbeheer en Visserij de dato 2 april 2001 is de vereniging erkend als stamboekvereniging voor ezels in Nederland.

SB - Ezel - Ned.Dekhengstenregister

SB - Ezel - Ned.Dekhengstenregister


Dekhengstenregister
Op de stamboekkeuring in Soest op 14 oktober 2001 was voor hengsten, ouder dan 3 jaar, de eerste maal de gelegenheid om, via een aankeuring, in het VNE stamboek te worden opgenomen.

Van de 12 ter keuring aanwezige hengsten, kon aan 4 hengsten de A premie worden toegekend. Aan 7 hengsten kon de B premie worden toegekend en aan 1 hengst een C premie.
In feite zouden hiermee 11 hengsten in het dekhengstenregister kunnen worden opgenomen,
Echter, van nog al wat hengsten zijn jammer genoeg niet de minimaal vereiste twee generaties ouders bekend, en/of zijn de vereiste veterinaire verklaringen niet afgegeven, zodat opname in het dekhengstenregister helaas (nog) niet mogelijk is.

Dit betekent persé niet, dat deze hengsten minder van kwaliteit zijn! Maar omdat voldoende gegevens ontbreken, wordt daarmee een goed fokbeleid problematisch.

In het Dekhengstenregister zijn opgenomen:

Met een A Premie:
"Huub van de Vijfhuizen",
Familie Vromans van der Peet Vijfhuizen 2B, 5011 XE Tilburg.

"Piccolo E.R. Super Sam",
mw. H.Louwman - Pauw
Raaphorstlaan 28, 2245 BJ Wassenaar

Met een B Premie:
"Toto"
Dhr.H.Kerkhoff
Smele 25a, 6598 BE HEIJEN

SB - Ezel - Stichting De Ezelsociëteit

SB - Ezel - Stichting De Ezelsociëteit


Stichting De Ezelsociëteit is een club die bestaat uit :

De ezels
De donateurs
De vrijwillige werkers


De ezels:
Opgenomen ezels zijn en blijven eigendom van Stichting De Ezelsociëteit. Bejaarde en gehandicapte ezels blijven in ons opvangcentrum in Zeist.
Alle andere ezels worden geplaatst op zogenaamde opvangadressen. Dit zijn meestal gastgezinnen die de dagelijkse zorg van deze ezels op zich nemen. Uiteraard gebeurt dit pas als de ezels in een zodanige conditie verkeren dat plaatsing mogelijk is. Opvangadressen dienen aan bepaalde voorwaarden te voldoen.

De donateurs:
Ezelbezitters en anderen die een zwak voor ezels hebben en die niet alleen ons werk een warm hart toedragen, maar ons daarbij ook financieel steunen.

Vrijwilligers/Werkers:
Voor het vele werk dat gedaan wordt, kan de stichting een beroep doen op zo'n 20 vrijwillige werkers.

SB - Ezel - Stichting de Ezelsociëteit - 2

SB - Ezel - Stichting de Ezelsociëteit - 2


Doelstellingen van Stichting De Ezelsociëteit

Opvang en herplaatsing van ezels.
Een oudedagsvoorziening en thuis voor bejaarde en gehandicapte ezels.
Opname van ezels die door de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming (L.I.D.) in beslag zijn genomen.
Ziet u verwaarlozing of mishandeling van dieren? Bel met de L.I.D. telefoon 0900 - 20 21 210
Informatiepunt over de Europese veetransporten met o.a. veel paarden en ezels naar Italië.
Geven van voorlichting en het organiseren van cursussen over het houden van ezels.

Ezelopvang in Zeist

Bijna alle ezels, waaronder ook ezels die door de
Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming (L.I.D.) in beslag zijn genomen, worden eerst in Zeist opgevangen. De meeste van hen hebben achterstallig onderhoud of zijn ronduit verwaarloosd.
In één van de ruime stallen kan de ezel een beetje op verhaal komen. Goed eten en drinken is heel belangrijk.
En véél, heel veel liefde en aandacht. Daarbij ook de hoefsmid, die maakt dat de ezel weer zonder pijn kan lopen. En de dierenarts die ziekte en wonden behandelt.

Voor alle duidelijkheid: alle medewerkers van de Stichting de Ezelsociëteit zijn vrijwilligers. Hun werkzaamheden zijn dus gratis.
Alle donaties gaan naar de ezels.

Wat doen we met donaties?

Heel erg veel. Enkele voorbeelden:

Behandeling door deskundige hoefsmid EUR 25,-
Bijna alle ezels die binnenkomen hebben een behandeling door een paardentandarts nodig
EUR 70,- gemiddeld
Tube pasta tegen worminfectie EUR 13,-
Kist wortelen EUR 2,40
Baal grofstengelig, geurig hooi EUR 3,20
Een pak knisperig, geel gerstestro
EUR 2,60
Fles Imaverol voor behandeling schimmelinfectie EUR 27,-
Een warm dek voor een bejaarde ezel EUR 105,-
Wat we nog meer doen

Stichting De Ezelsociëteit is naast informatiepunt met betrekking tot gezondheid en het houden van ezels eveneens informatiepunt inzake
de lange-afstand transporten in Europa van vee, waaronder veel ezels (zgn. Salami-transporten).

Regelmatig organiseren we diverse workshop en cursussen, zoals

Workshop BASIC DONKEY HEALTH CARE
Cursus ezelverzorging
In mei 2002 hebben we in samenwerking met The Donkey Sanctuary uit Engeland (meer dan 8500 ezels!) en Archaeopteryx, de vereniging voor vogels en bijzondere dieren van de faculteit Diergeneeskunde te Utrecht,
de cursus: "Basic Donkey Care" gegeven.

Workshop aangespannen rijden met ezels
Wie geeft er les?
Hans Signer, ervaren trainer van onder andere hard-dravers. Hans rijdt al vele jaren aangespannen met ezels.

Kan ik met mijn eigen ezel(s) komen?
Ja, er wordt dan meteen gekeken of het tuigage oké is.

En als ik zonder ezel(s) kom?
Dan loopt Luna. Luna is een 'eigen' ezel van Hans Signer. Voor de durfallen onder ons hebben we ook nog Coco.

Waar wordt de workshop gehouden?
Op het terrein van de Opvang in Zeist. De Opvang ligt midden in de bossen dus is er volop gelegenheid om te rijden. Bovendien ontmoet u de vaste bewoners van de Opvang.

Hoe groot is de groep?
Klein, 4 cursisten, dus veel individuele aandacht.

Wat kost het?
Inclusief koffie/thee en lunch: EUR 50,00 per cursist. Ook deze opbrensten komen geheel ten goed aan de ezels van de Ezelsociëteit.

En met eigen ezels? In overleg met Hans.

Hoe lang duurt de dag?
Van 10.00 - 17.00 uur

Welke data?
De hele zomer op bepaalde zondagen, dat hangt af van het aantal aanmeldingen.

Hoe geef ik me op?
Bellen naar de Opvang in Zeist: 0343 - 491371

Verder hebben we een adoptie-ezel bij de ezelopvang op Bonaire en steunen we The Donkey Sanctuary in Sidmouth aan de Engelse zuidkust.

Waar kunt u ons vinden en hoe kunt u ons bereiken?

Ons opvangcentrum voor ezels bevindt zich in Zeist op een terrein van ca. 4.000 m2. In één van de ruime stallen kunnen de ezels een beetje op verhaal komen, goed eten en drinken.

We werken nauw samen met de Kliniek voor grote huisdieren van de Universiteit Utrecht.

Ook de hoefsmid, die maakt dat de ezels weer zonder pijn kunnen lopen, is een regelmatige bezoeker.

Ons adres:
Zwitsersekade 5, 3707 HZ Zeist
Telefoon (0343) 49 13 71,
Mobiel (06) 238 933 34
Fax (0343) 59 35 58
E-mail info@ezelsocieteit.nl

SB - Ezel - Multifunctionele Ezelvereniging Texel i.a.

SB - Ezel - Multifunctionele Ezelvereniging Texel i.a.


De historie

De Multifunctionele Ezelvereniging Texel i.a. (in amore), opgericht op 31 januari 1996, is een sociaal-culturele vereniging met drie doelstellingen:
 het ondersteunen van de Ezelkudde, op Texel en elders
 het stimuleren van de Ezelkunst en -cultuur
 het uitdragen en in sociale vorm concretiseren van de Ezelgedachte
De laatste term staat voor een veelomvattende filosofie die er, kort gezegd, op neerkomt dat de Ezel van nature alle karaktereigenschappen bezit waaraan wij, mensen, de hoogste waarde hechten, maar waarvan binnen het onderlinge menselijke verkeer helaas niet zoveel te merken is.
De Ezelgedachte weerspiegelt de inborst van dit rechtschapen dier, dat verdraagzaam is, eerlijk, geduldig, trouw, aandachtig, ruimdenkend, gevoelig, bescheiden en hulpvaardig. Daarnaast blijkt hij eigenzinnig, schrander, alert, onderzoekend en begiftigd met een ijzersterk geheugen. Het moge duidelijk zijn dat dit nog maar een greep is uit zijn rijke arsenaal van louter positieve karaktertrekken.

Door de eeuwen heen heeft de wegens zijn kracht en taaiheid uitgebuite Ezel de gevolgen van onrecht, discriminatie en onderdrukking aan den lijve ondervonden: zwaar werk, karig voedsel en veel slaag, want gemakshalve beschouwde men hem als 'dom en koppig', dus in de ogen van zijn opdrachtgevers verdiende hij niet beter. In zijn diepe wijsheid heeft hij altijd ingezien dat die slechte behandeling voortkomt uit een misplaatst menselijk superioriteitsgevoel. Deze ervaring maakte hem tot een gelouterd wezen, dat zijn eigen inzichten nooit verloochent.
Het beginsel van de Multifunctionele Ezelvereniging Texel i.a. luidt dan ook: 'Een Ezel is een voorbeeldig mens'.
Daarmee is hij tot ons verenigingssymbool, ons langorig icoon verheven, wat geïllustreerd wordt door het feit dat tijdens de eerste algemene ledenvergadering het Erelidmaatschap werd toegekend aan de Ezels van voorzitter Theun de Winter.

Als de mensheid een voorbeeld zou nemen aan de Ezel, zou er minder onrecht op de wereld bestaan. Dit gedachtengoed heeft velen de ogen geopend en de vereniging inmiddels honderden leden opgeleverd, eilandbewoners en 'overkanters', die allen in bezit zijn van een Ezelpas met daarop hun eigen hoogstpersoonlijke functie, want M.E.T.i.a. is multifunctioneel - het woord zegt het al.
Bestuur, balkende Ereleden en andere vrijwilligers manifesteren zich regelmatig bij diverse, meestal Texelse, evenementen voor jong en oud (zo is voor de eerste categorie het aloude Texelse Winterwortelwerpen nieuw leven ingeblazen). Op gezette tijden, ongeveer elk trimester, verschijnt het literair getinte prachtblad De Ezelgedachte en jaarlijks wordt een groots feest georganiseerd - uiteraard onder het motto: de Nacht van de Ezelgedachte -, waarvan het batig saldo naar wisselende goede doelen gaat. Een gedeelte van de contributie-inkomsten (jaarlijks 17,50 euro p.p.) is overigens eveneens bestemd als donatie aan allerlei onbaatzuchtige instellingen.
Kortom, de Ezelgedachte leeft als nooit tevoren. Hier en daar is zij kennellijk nogal overwoekerd geraakt, maar de Ereleden, specialisten in grondig grazen, zullen onvermoeibaar voortgaan haar bloot te leggen.

Paardachtigen - Paarden, zebra's en ezels

Paardachtigen - Paarden, zebra's en ezels


Paarden, zebra's en ezels

Voor de uitvinding van de auto en de trein waren paarden een snel en doelmatig vervoermiddel. Deze snelle, sierlijke wezens behoren tot de intelligentste dieren en zijn gemakkelijk door mensen af te richten. Er zijn nu meer dan 75 miljoen gedomesticeerde (tamme) paarden, verdeeld over meer dan 100 rassen.

Paarden, ezels en zebra's behoren allemaal tot de familie van de Equidae (paarden).
Tot deze familie behoren hoogbenige zoog-dieren met hoeven, golvende staarten en manen in hun nek. Ze kunnen hard rennen of galopperen. Een uitstekende reuk, een goed gezichtsvermogen en een scherp gehoor betekenen dat ze altijd op hun hoede zijn en klaar om bij dreigend gevaar te vluchten. Paarden, ezels en zebra's zijn grazende dieren die bijna uitsluitend gras eten.

Paarden

Eén van de eerste oerpaardjes (Hyracotherium) was een klein haasachtig dier, dat 50 miljoen jaar geleden in de bossen leefde. Door de evolutie werden de paarden langzamerhand groter en kregen ze hoeven.

Bouw

De ogen van een paard staan boven in het hoofd. Dit heeft als grote voordeel dat paarden beschikken over een zeer ruim blikveld. De lange kaken en sterke wangspieren dienen om goed te kauwen. De vrij grote oren kunnen in de richting van het geluid gedraaid worden. De typische lange, harde staartharen dienen als vliegenmepper en communicatiemiddel. Paarden lopen op de toppen van hun tenen. Om iedere voet zit een sterke, harde hoef van been. Op de zool van de voet zit een kussentje, de hoornstraal, dat als een schokdemper fungeert als het paard rent. Mensen beslaan paarden met ijzeren hoefijzers om de hoeven te beschermen tegen het lopen op wegen en ruw terrein.

Tanden

Aan de tanden kunnen deskundigen de leeftijd van een paard bepalen. De meeste volwassen paarden hebben tussen de 40 en 42 tanden.

Typen paarden

Er zijn drie hoofdtypen paarden: trekpaarden, rijpaarden en pony's. Trekpaarden trekken ploegen en karren. Rijpaarden worden gebruikt om op te rijden en pony's zijn kleine paardjes met een schofthoogte van ongeveer 120 cm.

De zebra

De zebra is het enige gestreepte lid van de paardenfamilie. Hoewel alle zebra's er hetzelfde uitzien heeft elk dier zijn eigen unieke zwart en wittekening. Net als paarden zijn zebra's sociale dieren en leven ze in kuddes. Jonge mannetjes leven alleen tot ze volwassen zijn. Dan vechten ze om het leiderschap van een kudde en planten zich voort. Een zebra haalt een snelheid van 65 km/u.

De ezel

De wilde ezel

Er zijn drie soorten wilde ezels: de Afrikaanse wilde ezel en twee Aziatische ezels (de onager en de kiang). Wilde ezels hebben maar weinig water nodig en leven van taaie grassen. Net als de andere leden van de paardenfamilie krijgt het vrouwtje van de wilde ezel één jong tegelijk. Zo'n jong wordt een veulen genoemd. Het veulen kan een paar minuten na de geboorte al lopen.

De muilezel

Een muilezel is een kruising tussen een mannelijk paard (hengst) en een ezelin. Muilezels hebben net als paarden duizenden jaren lasten gedragen. Ze worden dan ook vaak lastdieren genoemd. Een ander lastdier is het muildier, een kruising tussen een vrouwelijk paard (merrie) en een mannelijke ezel (hengst).

Paardachtigen - Naam

Paardachtigen - Naam


latijnse naam / nederlandse naam / franse naam

Equus asinus / Ezel (gedomesticeerd) / Ane (domestiqué)

Equus asinus x E. caballus / Muildier / Mulet

Equus caballus / Paard / Cheval

Equus caballus x E. asinus / Muilezel / Bardot

Oerpaarden - De Paardenfamilie


De Paardenfamilie

Inleiding

In het zuiden van de V.S. werd in 1867 in gesteente uit het Eoceen een skelet gevonden dat toegeschreven werd aan de Eohippus.

De ontwikkeling van het paard kan vanaf de Eohippus, die 60 miljoen jaar geleden leefde, worden gevolgd naar het ontstaan van de Equus Caballus, de eigenlijke voorvader van het moderne paard.

De Eohippus was ongeveer zo groot als een vos en had aan de voorpoten vier en aan de achterpoten drie tenen. Toen het moerasland langzaam plaats maakte voor boomloze vlakten, veranderden ook de nakomelingen van de Eohippus omdat ze zich aanpasten aan hun leefgebied. Vanuit Amerika verspreidden zij zich over de gehele wereld via pre-glaciale landbruggen. Daarna, 8 - 10.000 jaar gelden, stierf het paard uit in Amerika.

Pas in de 16e eeuw werd het paard door de Spaanse Conquistadores opnieuw in Amerika geïntroduceerd.

Het Moderne Paard

De mens heeft met behulp van selectieve fokmethoden het moderne paard ontwikkeld met het oogmerk een paard te creëren dat voldoet aan de eisen die men bij het gebruik stelt.

Het Muildier

Het muildier is een hybride, een kruising tussen een ezelhengst en een paard-merrie. Een muilezel, ook een hybride, is het product van de kruising van een paard-hengst en een ezelin. Een muilezel is over het algemeen kleiner en lijkt meer op een paard.

De Ezel

De Tamme ezel, de Equus Asinus, had zich aanvankelijk slechts in Noord-Afrika verspreid, maar al snel daarna kwam hij ook in vele andere landen voor en tegenwoordig is hij een normale verschijning in heel Europa.

De Wilde ezel

Equus Hemionus Hemionus, de Wilde Ezel en zijn verwante ondersoorten, worden gevonden in het westelijk deel van Azië en het Midden-Oosten, de snelle Onager voornamelijk in Iran.

De Zebra

Nadat de landbruggen verdwenen, verspreidden de gestreepte versies van Equus (Equus Zebra) zich over het gehele zuidelijk deel van Afrika. Er zijn nu nog drie soorten over:

De Grevy
Berg
Burchell

Ezel

Ezel
Ezel, naam van enkele soorten uit de familie Paardachtigen.
Wilde ezels bewoonden vroeger geheel Noord-Afrika, maar zijn thans beperkt tot het noordoosten van dit werelddeel.
Men onderscheidt twee onder-soorten: de Nubische wilde ezel (Equus africanus africanus), met een schouderhoogte van 115-122 cm, en de Somalische wilde ezel (E. a. somaliensis), die 120-125 cm hoog wordt.
Het is mogelijk dat deze wilde ezels door vermenging met verwilderde huisezels niet meer zuiver zijn.
De Nubische wilde ezel - die als de voornaamste stamvorm van de tamme ezel wordt beschouwd - is op de rugzijde bruinachtig grijs met een zwarte aalstreep, die met een streep over de schouders een kruis vormt.
De Somalische wilde ezel is roodachtig grijs, heeft geen schouderkruis, en gestreepte benen.
Kenmerkend is hun balkend geluid.
Van beide ezels wordt het bestaan zeer bedreigd; de Nubische wilde ezel geniet in Soedan wettelijke bescherming.
Het veulen wordt na een draagtijd van 11-12 maanden geboren.
De levensduur is ca. 20 jaar, in dierentuinen tot 40 jaar en ouder.
De mannetjes bezitten grote territoria waarin de wijfjes en jongen leven.
Deze territoria worden gekenmerkt door o.a. opeenhopingen van mest.
Het voedsel bestaat vnl. uit gras en kruiden (ook wel loof); de behoefte aan water is vrij gering.
De tamme ezels (samengevat onder de naam Equus asinus) variëren in grootte en kleur. Zij hebben over het algemeen een schouderkruis en niet zelden gestreepte benen.
De kleur schommelt tussen grijs, bruin en zwart.
Er zijn zowel reuzenrassen (o.m. in Spanje en Zuid-Frankrijk, de Poitou-ezel) als dwergvormen (o.m. op de Balearen en Sri Lanka).
De domesticatie had in Ethiopië en in Egypte reeds plaats in het Neolithicum, nog voor die van het paard.
De tamme ezels zijn vooral in het bergland van Zuid-Europa, in heel Noord-Afrika en de subtropische gebieden (o.a. Mexico en Azië) uitstekende rij-, last- en trekdieren, langzaam en bedachtzaam, tevreden met eenvoudig voedsel.

De ezel - zoals wij die kennen

De ezel - zoals wij die kennen

De ezel, zoals wij die kennen, behoort tot de familie der equidae (paardachtigen). Dit is een diersoort, die ons al duizenden jaren vele diensten bewijst als werk-, last- en rijdier.
Een ander lid van deze familie, het paard, heeft eveneens een grote bijdrage geleverd aan de geschiedenis en de ontwikkeling van de mensheid.

De verschillende rassen stammen af van de wilde, in Afrika en Azie levende, ezels.
- Uit Afrika zijn 2 wilde rassen afkomstig, nl. de Nubische (met kruis op de rug) en de Somalische wilde ezel (zonder kruis maar met beenstrepen als een zebra). De Nubische is afkomstig uit N-Afrika en de Somalische uit O-Afrika, het gebied langs de Rode Zee. Er wordt aangenomen dat onze "standaard"-ezels afkomstig zijn uit kruisingen van deze 2 soorten.
- In Azie kwamen, door verschillen in de leefomgeving , meer soorten wilde ezels voor, en over een veel groter gebied, nl. vanaf de Rode Zee tot en met Noord India.

Opvallend is dat hoe verder naar het Oosten des te groter worden de ezels: van schofthoogte 1.00 m van de Syrishe ezel, via 1.20 m van de Onager, naar 1.25 van de Kulan tot de 1.40 m van de Kiang die hoog in Tibet leeft.

Door handelroutes, zoals de zijderoute, is de ezel duizenden jaren geleden in Zuid Europa terecht gekomen. In de tijd van het Romeinse Rijk is de ezel verder verspreid over Europa.

De wilde voorouder van de ezel is een dier dat goed bestand is tegen droogte, hitte en ontberingen.

Het is in staat in deze barre omstandigheden te leven en zich voort te planten. Deze eigenschappen maakten hem (vooral in warmere streken) uitermate geschikt zijn 'diensten' aan de mens te bewijzen. Het dier werd gedomesticeerd en werd gebruikt voor allerlei sjouw- en trekwerk. Het werk, in de vaak moeilijke en zware omstandigheden, konden de dieren vrij goed doorstaan.

Nog steeds wordt de ezel, en dan vooral in de landen tussen de keerkringen, gebruikt om de mens te helpen bij een grote verscheidenheid aan (vaak zware) werkzaamheden.

In de loop de eeuwen zijn naar gelang de omstandigheden een aantal rassen ontstaan, afgestemd op het specifieke doel waarvoor ze in het dagelijkse leven werden gebruikt en afgestemd op de geografische en klimatologische omstandigheden.

Ook wordt de ezel ook gekruist met paarden om de beste eigenschappen van beide diersoorten eruit te kunen halen: kracht, uithoudingsvermogen en tevreden met weinig voeding. Het resultaat, een muildier of een muilezel, is echter onvruchtbaar.

Een ezelliefhebber / houder in Nederland zal rekening moeten houden met de eigenschappen en specifieke behoeften van het dier, zoals ook de gedomesticeerde ezel nog een echt kuddedier is. Ook onze ezels vertonen het specifieke sociale gedrag van een ezel. Een ezel zal dus bijv. niet alleen kunnen worden gehouden. Het dier zal zich niet prettig voelen.

Ook zal er rekening mee moeten worden gehouden dat ons klimaat niet altijd geschikt is om ezels te houden. We zullen vooral tijdens natte perioden maatregelen moeten nemen het dier te beschermen.

In ons land is de ezel vooral in trek als gezelschapsdier.

De eigenschappen die het dier hier zo geschikt voor maken zijn vooral dat de meeste ezels geduldige en vriendelijke dieren zijn, die niet al te veel eisen stellen aan de verzorging. Ze zijn slim en met enig geduld kan er heel veel geleerd worden, je kunt erop rijden en ze kunnen een wagentje trekken.

Kortom: een veelzijdig en vriendelijk gezelschapsdier!