Noordzweeds paard
Land: Zweden
Stokmaat: 1.51 t/m 1.55
GESCHIEDENIS
Het Noordzweedse paard komt van staatsstoeterij W}ngen in J{mtland. Dit paard stamt af van de kleinere inheemse paarden. Tot 1890 werd dit ras zonder rasstandaard gefokt. Rond die tijd is een fokvereniging opgericht. D|le-Gudbrandsdal hengsten werden gebruikt om een uniform ras te krijgen. In 1924 is voor het Noordzweeds paard een stamboek opgericht.
RASOMSCHRIJVING
Het Noordzweeds paard is een zwaar koudbloed ras. Dit paard lijkt nog sterk op het Woudpaard. Het hoofd en de oren zijn groot. De hals is kort en gebogen. De schouders zijn steil en stevig. De achterhand is rond. De beharing is dik. De stokmaat van deze paarden is rond de 1,51 en 1,55 meter.
BIJZONDERHEDEN TYPEN
Paarden van dit ras kunnen voor allerlei doeleinden worden ingezet. Het zijn echt werkpaarden. Het Noordzweeds paard is levendig en heeft veel actie. Het zijn volgzame en vriendelijke paarden. Het Noordzweedse paard is voor veel paardenziektes ongevoelig.
BIJZONDERHEDEN KLEUR
De kleuren die bij dit ras voorkomen zijn zwart, licht- en donkerbruin, vos en vaal.
Kleuren: Vaal, Vos, Bruin, Zwart
Typen: Rijpaard, Tuigpaard, Trekpaard, Koudbloed
Gangen: Galop, Draf, Stap
Verwant aan: Equus caballus, Zweeds warmbloed
Posts tonen met het label Noord Zweeds Paard. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Noord Zweeds Paard. Alle posts tonen
zaterdag 21 maart 2009
Noord-Zweedse paard
Noord-Zweedse paard
Type en temperament: De Zweed is een mooi, gedrongen paard, bewegelijk en snel, geschikt om de zwaardste lasten te trekken. Hij is even goed op zijn plaats in het bos waar hij hout trekt als op het wedstrijdterrein waar hij voor de wagen gespannen wordt.
Bouw: Het hoofd is van gemiddelde afmetingen, een beetje zwaar maar zeer expressief, met een recht voorhoofd en een tamelijk slanke neus. De hals staat stevig op het lichaam, is kort en zeer gespierd, wordt betrekkelijk hoog gedragen en is voorzien van lange dikke manen. Onder de gespierde en gebogen schouders bevindt zich een zeer goed ontwikkelde borstkas. De rug is recht, soms wat lang maar wel sterk, met een onopvallende schoft en brede heupen, een stevige en enigszins aflopende achterhand. Het dier in zijn geheel, met zijn stevige benen en overvloedige kwabben, geeft met zijn ronde vormen de indruk van kracht en energie.
Schofthoogte: Gemiddeld 1,60 m.
Kleur: Roodbruin, bruin, zwart of isabel.
Karakter: Het Noord-Zweedse paard staat bekend om zijn opgewektheid. Altijd waakzaam doet hij zijn werk in alle rust, maar met veel goede wil.
Type en temperament: De Zweed is een mooi, gedrongen paard, bewegelijk en snel, geschikt om de zwaardste lasten te trekken. Hij is even goed op zijn plaats in het bos waar hij hout trekt als op het wedstrijdterrein waar hij voor de wagen gespannen wordt.
Bouw: Het hoofd is van gemiddelde afmetingen, een beetje zwaar maar zeer expressief, met een recht voorhoofd en een tamelijk slanke neus. De hals staat stevig op het lichaam, is kort en zeer gespierd, wordt betrekkelijk hoog gedragen en is voorzien van lange dikke manen. Onder de gespierde en gebogen schouders bevindt zich een zeer goed ontwikkelde borstkas. De rug is recht, soms wat lang maar wel sterk, met een onopvallende schoft en brede heupen, een stevige en enigszins aflopende achterhand. Het dier in zijn geheel, met zijn stevige benen en overvloedige kwabben, geeft met zijn ronde vormen de indruk van kracht en energie.
Schofthoogte: Gemiddeld 1,60 m.
Kleur: Roodbruin, bruin, zwart of isabel.
Karakter: Het Noord-Zweedse paard staat bekend om zijn opgewektheid. Altijd waakzaam doet hij zijn werk in alle rust, maar met veel goede wil.
Noord Zweed
Noord Zweed
Herkomst:
Zweden
Geschiedenis en informatie:
De Noord Zweed stamt af van het oude Zweedse werkpaard, dat werd beinvloed door de Dole paarden uit het buurland Noorwegen. In de negentiende eeuw werd het gekruist met niet scandinavische en lichter gebouwde paarden.Aan het einde van die eeuw werd juist weer gekruisd met zwaardere paarden, zoals de Clydesdale, omdat de machines die getrokken moesten worden zwaarder werden.
Om het oude Zweedse type niet te laten uitsterven, richtten liefhebbers een fokvereniging op. Ze wilden fokken met paarden van het oude lichtere type, die nog te vinden was in de afgelegen, noordelijke gebieden van Zweden. Ook hierbij werden weer Dole hengsten gebruikt. In 1920 begon de regering de vereniging te ondersteunen en men begon paarden te selecteren op grond van wat ze presteerden.
De paarden worden tegenwoordig nog steeds op prestaties geselecteerd. De jury beoordeelt paarden op hun aanleg en hun stijll als trekdier. De aanleg wordt getoetst door een met stammen beladen wagen te laten voortrekken door de paarden. De jury beoordeelt daarna de uitvoering van het werk en hun conditie. De doelmatigheid als trekpaard wordt getest door het dier voor een wagen te spannen en zijn trekracht te bepalen met een dynamometer.
Uiterlijk:
Hoofd:
Vrij groot met lange oren
Hals:
Kort, met een brede manenkam
Schouders:
Sterk aflopend
Rug:
Lang, maar diep en sterk.
Achterhand:
Rond met aflopend kruis
Benen:
Kort en sterk, met goed botwetrk
Manen en staart:
Zeer weelderig
Kleur:
Alle effen kleuren
Hoogte:
Tussen 1.50 en 1.52 meter
Gebruik:
Het Noord Zweedse paard is heel geschikt voor werk in de bosbouw. Het kleine, compacte, wendbare paard kan hout gemakkelijk over ontoegankelijk terrein slepen en onder barre omstandigheden goed doorwerken.
En verder.....
Noord Zweedse paarden kunnen op driejarige leeftijd al beginnen met werken. Binnen enkele jaren zijn ze sterk genoeg om al acht uur per dag te werken. Hengsten wegen tussen de 650 en 750 kilo en merries tussen 550 en 700 kilo.
Herkomst:
Zweden
Geschiedenis en informatie:
De Noord Zweed stamt af van het oude Zweedse werkpaard, dat werd beinvloed door de Dole paarden uit het buurland Noorwegen. In de negentiende eeuw werd het gekruist met niet scandinavische en lichter gebouwde paarden.Aan het einde van die eeuw werd juist weer gekruisd met zwaardere paarden, zoals de Clydesdale, omdat de machines die getrokken moesten worden zwaarder werden.
Om het oude Zweedse type niet te laten uitsterven, richtten liefhebbers een fokvereniging op. Ze wilden fokken met paarden van het oude lichtere type, die nog te vinden was in de afgelegen, noordelijke gebieden van Zweden. Ook hierbij werden weer Dole hengsten gebruikt. In 1920 begon de regering de vereniging te ondersteunen en men begon paarden te selecteren op grond van wat ze presteerden.
De paarden worden tegenwoordig nog steeds op prestaties geselecteerd. De jury beoordeelt paarden op hun aanleg en hun stijll als trekdier. De aanleg wordt getoetst door een met stammen beladen wagen te laten voortrekken door de paarden. De jury beoordeelt daarna de uitvoering van het werk en hun conditie. De doelmatigheid als trekpaard wordt getest door het dier voor een wagen te spannen en zijn trekracht te bepalen met een dynamometer.
Uiterlijk:
Hoofd:
Vrij groot met lange oren
Hals:
Kort, met een brede manenkam
Schouders:
Sterk aflopend
Rug:
Lang, maar diep en sterk.
Achterhand:
Rond met aflopend kruis
Benen:
Kort en sterk, met goed botwetrk
Manen en staart:
Zeer weelderig
Kleur:
Alle effen kleuren
Hoogte:
Tussen 1.50 en 1.52 meter
Gebruik:
Het Noord Zweedse paard is heel geschikt voor werk in de bosbouw. Het kleine, compacte, wendbare paard kan hout gemakkelijk over ontoegankelijk terrein slepen en onder barre omstandigheden goed doorwerken.
En verder.....
Noord Zweedse paarden kunnen op driejarige leeftijd al beginnen met werken. Binnen enkele jaren zijn ze sterk genoeg om al acht uur per dag te werken. Hengsten wegen tussen de 650 en 750 kilo en merries tussen 550 en 700 kilo.
Abonneren op:
Posts (Atom)
