Konik - Ecoplan Natuurontwikkeling BV & Stichting Ark
Konik
Enorm veel dank gaat uit naar:
Ecoplan Natuurontwikkeling BV & Stichting Ark
voor het aanleveren van foto's en tekst!
De Konik is een bijzonder paardenras. Zijn oorsprong ligt in Polen alwaar men probeerde de 'uitgestorven' Tarpan weer terug te fokken. De Konik is van alle paardenrassen het meest verwant aan de Tarpan. De laatste wilde paarden in Polen werden in 1780 gevangen en ondergebracht in wildparken. Echter in het begin van de 19e eeuw werden deze paarden verspreid onder boeren die de paardjes kruisten met hun eigen paarden. Ruim een eeuw later begon men met het terugkruisen. In feite is de Konik het resultaat van een succesvol Pools fokprogramma die er op gericht was een op de Tarpan gelijkend paardenras te verkrijgen. De Konik heeft veel invloed gehad op de meeste Poolse en Russische paarden en pony's. In tegenstelling tot de Tarpan is de Konik juist bijzonder vriendelijk en werkwillig. (De Tarpan is meer hardnekkig en onhandelbaar) De Konik bezit daarentegen wel de taaiheid en soberheid van de Tarpan. Konik betekent eenvoudig 'klein paard'.
Rasbeschrijving
De schofthoogte bedraagt ca. 1.32 m.
Het lichaam is sterk en goed gebouwd.
Het hoofd gelijkt op die van een Tarpan. (lang, breed, licht concaaf profiel, breder bij de neusgaten)
De benen zijn hard en droog. Koehakkigheid komt voor bij dit ras.
De kleur varieert van geelvaal tot blauwvaal, vaak voorzien van een aalstreep maar ook schimmel komt voor.
De pony is bijzonder robuust en kan met weinig voedsel toe. Een hoge leeftijd is geen uitzondering en de vruchtbaarheid is groot.
Het karakter is vriendelijk en gewillig en daardoor makkelijk af te richten en een harde werker.
Het Gebruik
De eerste Koniks deden hun intrede in Nederland in 1982. In Groningen op de Ennemaborg werd destijds een kudde Koniks uitgezet.
De Konik populatie bedraagt momenteel zo'n 2500 stuks, over de hele wereld gezien. Van dat aantal lopen er ca. 1200 in Nederland en aangrenzende Belgische gebieden! De grootste kudde (ruim 500) loopt in de Oostvaardersplassen. De Konik paarden in Nederland behoren toe aan Stichting Ark, Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten en een aantal andere natuur beherende organisaties en zijn hier in Nederland puur voor de begrazing. Behalve in de Oostvaardersplassen lopen er ook kuddes in het Lauwersmeergebied en het Rivierengebied.
De Fokkerij
Stichting Ark bezit bijna alle bestaande bloedlijnen van de Konik ter wereld. Oorspronkelijk waren er 35 bloedlijnen, doch door de 2e Wereldoorlog zijn er nog slechts 22 bloedlijnen over. Stichting Ark bezit 17 bloedlijnen, de overige 5 lijnen bevinden zich in Polen. Een unieke situatie voor Nederland waar de grote en kleinere kuddes veel informatie opleveren over het gedrag van wilde paarden en hun levenswijze in de natuur.
De Stichting werkt vanaf 1991 samen met Poolse dierentuinen om het genetisch materiaal te behouden. In Nederland zijn van alle dieren DNA haarmonsters genomen zodat hun afstamming bekend is.
Stichting Ark heeft een mooie website op het internet waar o.a. een zeer interessant artikel (met foto's) te vinden is over de taaiheid van de Konik pony m.b.t. het herstel van een open wond die zonder menselijk ingrijpen geneest.
Ecoplan Natuurontwikkeling
Asserstraat 201
9468 TD Rhee (Assen)
website: www.ecoplan.nl
Tel. 0592-291715
fax. 0592-291705
email: info@ecoplan.nl
Stichting Ark
Postbus 21
6997 ZG Hoog Keppel
website: www.arknature.nl
tel.:0031-(0)314-382190
fax.: 0031-(0)314-382302
email: info@arknature.nl
Posts tonen met het label Mierzijn. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Mierzijn. Alle posts tonen
zondag 22 maart 2009
zaterdag 21 maart 2009
Konikpaarden in Nederland
Konikpaarden in Nederland
In 1936 is professor Vetulai van de Poolse Universiteit van Proznan begonnen om het tarpanras terug te krijgen. De Poolse regering vorderde alle paarden die op tarpans leken.
Nakomelingen van deze dieren vormen de basis voor de nieuwe poolse tarpan. De direkteur van de dierentuin van Berlijn, Proffessor Lutz Heck is rond 1930 begonnen met het terugkrijgen van het oude tarpanras. In 1960 kwam men uit op een paard dat voldeed aan de beschrijving die men in de dierentuin had.
Deze beide 'resultaten' van het terugfokken zijn in Nederland te vinden.
In 1981 heeft een speciale stichting, de stichting Tarpan, gezorgd dat er een keuze kon worden gemaakt uit paarden in Popiëlno en een aantal natuurgebieden. Er is toen onder andere door Gerben Poortinga een groep paarden uitgezocht die bestond uit drie bloedlijnen en merries die al drachtig van andere bloedlijnen. Deze paarden zijn ter beschikking gesteld aan het Groninger Landschap en aan Staats Bosbeheer.
Kosten van dit eerste transport zijn betaald door het Prins Bernhard Fonds.
Deze eerste dieren werden losgelaten op het terrein van de Ennemaborg (436 ha). Deze kleine groep groeide snel en bestaat nu uit 29 dieren. Er zijn al veel paarden zijn vanuit dit gebied naar andere terreinen overgeplaatst.
Enkele jaren na de eerste konikpaaden in Nederland zijn Jaques Hendriks en Frans Vera opnieuw naar Polen gereist. Daar is voor aanzienlijk hogere prijzen dan eerdere aankopen een flinke groep konikpaarden aangekocht.
Deze paarden vormden de basis voor de kudde in de Oostvaardersplassen.
In 1936 is professor Vetulai van de Poolse Universiteit van Proznan begonnen om het tarpanras terug te krijgen. De Poolse regering vorderde alle paarden die op tarpans leken.
Nakomelingen van deze dieren vormen de basis voor de nieuwe poolse tarpan. De direkteur van de dierentuin van Berlijn, Proffessor Lutz Heck is rond 1930 begonnen met het terugkrijgen van het oude tarpanras. In 1960 kwam men uit op een paard dat voldeed aan de beschrijving die men in de dierentuin had.
Deze beide 'resultaten' van het terugfokken zijn in Nederland te vinden.
In 1981 heeft een speciale stichting, de stichting Tarpan, gezorgd dat er een keuze kon worden gemaakt uit paarden in Popiëlno en een aantal natuurgebieden. Er is toen onder andere door Gerben Poortinga een groep paarden uitgezocht die bestond uit drie bloedlijnen en merries die al drachtig van andere bloedlijnen. Deze paarden zijn ter beschikking gesteld aan het Groninger Landschap en aan Staats Bosbeheer.
Kosten van dit eerste transport zijn betaald door het Prins Bernhard Fonds.
Deze eerste dieren werden losgelaten op het terrein van de Ennemaborg (436 ha). Deze kleine groep groeide snel en bestaat nu uit 29 dieren. Er zijn al veel paarden zijn vanuit dit gebied naar andere terreinen overgeplaatst.
Enkele jaren na de eerste konikpaaden in Nederland zijn Jaques Hendriks en Frans Vera opnieuw naar Polen gereist. Daar is voor aanzienlijk hogere prijzen dan eerdere aankopen een flinke groep konikpaarden aangekocht.
Deze paarden vormden de basis voor de kudde in de Oostvaardersplassen.
Konikpaarden zwemmers eerste klas
Konikpaarden zwemmers eerste klas
06 januari 2003
Jan van der Veen,
beheerder Beuningse Uiterwaarden:
'Mijn paarden kennen het terrein zo goed dat ze precies weten hoe ze het moeten gebruiken. Ook bij hoogwater. Dat heb ik aan den lijve ondervonden, toen ik ze naar een hoger gelegen gedeelte wilde drijven. Ik trok mijn waadpak aan en ploegde door het diepe water naar ze toe. Tot mijn grote verbazing namen ze niet de route die ik voor ogen had. Wèl de slimste: daar waar het water hooguit vijftien centimeter hoog stond. Dit om te voorkomen dat de veulens zich moe zouden zwemmen. Veulens drukken bij het zwemmen hun lijfjes dicht tegen die van de moeders aan. Daardoor heeft de stroming minder vat op ze.'
Bron: Koniks, wilde paarden in nederland, Stichting Ark, M. Markerink
Koniks leven in kleine kuddes. Zo'n kudde heet een harem. Verschillende harems in een gebied gaan hun eigen gang. Bij hoogwater zoeken konikpaarden een hooggelegen droge plek voor de eigen harem. Hoe groter het gebied, hoe meer mogelijkheden. Waar natuurgebieden (nog) niet zo heel groot zijn, is de keuze beperkt. Soms betekent dat dat een kudde maar een kleine droge plek heeft, omdat hun favoriete hoogwatervluchtplaats al door een andere harem bezet is. Door de beheerder van een natuurgebied wordt bij hoogwater altijd goed in de gaten gehouden of de dieren op de zelfgekozen plek veilig zijn en voldoende voedsel hebben.
06 januari 2003
Jan van der Veen,
beheerder Beuningse Uiterwaarden:
'Mijn paarden kennen het terrein zo goed dat ze precies weten hoe ze het moeten gebruiken. Ook bij hoogwater. Dat heb ik aan den lijve ondervonden, toen ik ze naar een hoger gelegen gedeelte wilde drijven. Ik trok mijn waadpak aan en ploegde door het diepe water naar ze toe. Tot mijn grote verbazing namen ze niet de route die ik voor ogen had. Wèl de slimste: daar waar het water hooguit vijftien centimeter hoog stond. Dit om te voorkomen dat de veulens zich moe zouden zwemmen. Veulens drukken bij het zwemmen hun lijfjes dicht tegen die van de moeders aan. Daardoor heeft de stroming minder vat op ze.'
Bron: Koniks, wilde paarden in nederland, Stichting Ark, M. Markerink
Koniks leven in kleine kuddes. Zo'n kudde heet een harem. Verschillende harems in een gebied gaan hun eigen gang. Bij hoogwater zoeken konikpaarden een hooggelegen droge plek voor de eigen harem. Hoe groter het gebied, hoe meer mogelijkheden. Waar natuurgebieden (nog) niet zo heel groot zijn, is de keuze beperkt. Soms betekent dat dat een kudde maar een kleine droge plek heeft, omdat hun favoriete hoogwatervluchtplaats al door een andere harem bezet is. Door de beheerder van een natuurgebied wordt bij hoogwater altijd goed in de gaten gehouden of de dieren op de zelfgekozen plek veilig zijn en voldoende voedsel hebben.
Konik - Dagplanning van Wilde Paarden
Konik - Dagplanning van Wilde Paarden
(Konik)paarden doen op een dag verschillende dingen. Als ze iets doen, doen ze het met de hele kudde.
Zo zie je vaak de hele kudde grazen, de hele kudde slapen of zijn alle dieren met elkaar bezig (sociaal gedrag).
In een natuurgebied kunnen de paarden zelf bepalen naar welk gedeelte ze gaan. De oudste merrie bepaalt dat. Zij weet, uit ervaring, waar er op dat moment het beste voedsel groeit.
's Ochtends loopt de kudde dan eerst naar het voedsel. Tijdens het eten verspreidt de kudde zich. Toch houden de dieren elkaar goed in het oog.
Als er voldoende gegeten is breekt de tijd aan om een beetje te doezelen. Dit is een soort middagpauze. Na de middag worden de dieren een voor een weer wat aktiever. De 'wakkere' dieren besteden hun tijd aan elkaar.
De veulens gebruiken deze tijd om uitbundig te spelen en te stoeien. Als de zon over haar hoogtepunt is trekt de kudde weer naar een plaats om te grazen.
Paarden hebben maar één maag, ze hoeven niet te herkauwen zoals bijvoorbeeld koeien. Om toch voldoende voedingsstoffen binnen te krijgen eten de dieren de hele dag door.
http://www.konikpaarden.nl
(Konik)paarden doen op een dag verschillende dingen. Als ze iets doen, doen ze het met de hele kudde.
Zo zie je vaak de hele kudde grazen, de hele kudde slapen of zijn alle dieren met elkaar bezig (sociaal gedrag).
In een natuurgebied kunnen de paarden zelf bepalen naar welk gedeelte ze gaan. De oudste merrie bepaalt dat. Zij weet, uit ervaring, waar er op dat moment het beste voedsel groeit.
's Ochtends loopt de kudde dan eerst naar het voedsel. Tijdens het eten verspreidt de kudde zich. Toch houden de dieren elkaar goed in het oog.
Als er voldoende gegeten is breekt de tijd aan om een beetje te doezelen. Dit is een soort middagpauze. Na de middag worden de dieren een voor een weer wat aktiever. De 'wakkere' dieren besteden hun tijd aan elkaar.
De veulens gebruiken deze tijd om uitbundig te spelen en te stoeien. Als de zon over haar hoogtepunt is trekt de kudde weer naar een plaats om te grazen.
Paarden hebben maar één maag, ze hoeven niet te herkauwen zoals bijvoorbeeld koeien. Om toch voldoende voedingsstoffen binnen te krijgen eten de dieren de hele dag door.
http://www.konikpaarden.nl
Het konikpaard
Het konikpaard
Het konikpaard is teruggefokt uit zijn wilde voorouder: het tarpanpaard.
De konik heet voluit konik polski, Pools paardje
U i t g e s t o r v e n
De tarpan is het oorspronkelijke Europese wilde paard. De soort is in 1919 in Oost-Polen uitgestorven. Daar ging echter al een hele periode van domesticatie aan vooraf.
Zo rond 1780 werden namelijk alle laatste vrijlevende wilde tarpanpaarden, alle in Oost-Polen, gevangen en in gevangenschap gehouden. In de 19e eeuw werden deze dieren aan lokale boeren gegeven die de dieren met huispaarden kruisten.
In 1936 verzamelde de heer Vetulani alle dieren die nog bij boeren aanwezig waren, en die nog het meest de eigenschappen van de oorspronkelijke wilde tarpan bezaten, teneinde een populatie tarpans op te bouwen die het dichtst die van de wilde voorvader zou benaderen. Na de Tweede Wereldoorlog is het helaas tot kruisingen tussen deze ingezamelde tarpanpaarden en het nog in het wild levende niet-Europese wilde paard, het Przewalskipaard, gekomen.
Later hebben de Duitse gebroeders Heinz en Lutz Heck, naast overigens de oeros (Heckrund), geprobeerd uit het door Vetulani verzamelde genetische materiaal van de tarpans, door selectie de oorspronkelijke tarpankenmerken zo goed mogelijk terug te fokken. Dit paard is het konikpaard gaan heten en benadert dus het beste het in onze streken geleefde wild paard, de tarpan. Natuurlijk zijn er verschillen met zijn uitgestorven voorouder, de tarpan. Maar beter dan konik hebben we niet meer.
Het konikpaard is door deze gelijkende eigenschappen met zijn wilde voorouder het meest gebruikt voor natuurlijke begrazing in natuurontwikkelingsgebieden. Dit gebeurde voor zover bekend het eerst in Nederland, namelijk in het Groningse Ennemaborg en later in de Oostvaardersplassen. Bij beide projecten was het aandeel van Stichting Kritisch Bosbeheer groot. In het geval van de Ennemaborg, het eerste begrazingsproject met konikpaarden in Nederland ten behoeve van natuurlijke begrazing, was de heer Gerben Poortinga de centrale figuur die de doorbraak van de feitelijke herintroductie mogelijk maakte. Natuurlijk met dank aan Het Gronings Landschap. Later volgde de Oostvaardersplassen, waar de heer Frits van Beusekom - de toenmalige Directeur Terreinbeheer van SBB - de centrale figuur was. In dit geval was het aanvankelijk de bedoeling om de paarden in de Ooijpolder te introduceren. Omdat natuurlijke begrazing toen nog revolutionair was en er veel weerstanden waren, is daarvan tijdelijk afgezien en zijn de dieren uiteindelijk en pas enkele jaren later naar de Oostvaardersplassen gegaan. Vooral door de natuurlijke begrazing in de Oostvaardersplassen heeft dit gebied de ecologische allure gekregen zoals we die nu kennen.
Tegenwoordig zijn er ook elders in Nederland/Belgie en Europa konikpaarden in tal van natuurontwikkelingsprojecten te bewonderen, bijvoorbeeld de populatie in het natuurontwikkelingsgebied De Millingerwaard in de Ooijpolder bij Nijmegen en in de Ennemaborg bij Groningen. Gelukkig zijn beide gebieden vrij toegankelijk voor belangstellenden.
Het konikpaard is teruggefokt uit zijn wilde voorouder: het tarpanpaard.
De konik heet voluit konik polski, Pools paardje
U i t g e s t o r v e n
De tarpan is het oorspronkelijke Europese wilde paard. De soort is in 1919 in Oost-Polen uitgestorven. Daar ging echter al een hele periode van domesticatie aan vooraf.
Zo rond 1780 werden namelijk alle laatste vrijlevende wilde tarpanpaarden, alle in Oost-Polen, gevangen en in gevangenschap gehouden. In de 19e eeuw werden deze dieren aan lokale boeren gegeven die de dieren met huispaarden kruisten.
In 1936 verzamelde de heer Vetulani alle dieren die nog bij boeren aanwezig waren, en die nog het meest de eigenschappen van de oorspronkelijke wilde tarpan bezaten, teneinde een populatie tarpans op te bouwen die het dichtst die van de wilde voorvader zou benaderen. Na de Tweede Wereldoorlog is het helaas tot kruisingen tussen deze ingezamelde tarpanpaarden en het nog in het wild levende niet-Europese wilde paard, het Przewalskipaard, gekomen.
Later hebben de Duitse gebroeders Heinz en Lutz Heck, naast overigens de oeros (Heckrund), geprobeerd uit het door Vetulani verzamelde genetische materiaal van de tarpans, door selectie de oorspronkelijke tarpankenmerken zo goed mogelijk terug te fokken. Dit paard is het konikpaard gaan heten en benadert dus het beste het in onze streken geleefde wild paard, de tarpan. Natuurlijk zijn er verschillen met zijn uitgestorven voorouder, de tarpan. Maar beter dan konik hebben we niet meer.
Het konikpaard is door deze gelijkende eigenschappen met zijn wilde voorouder het meest gebruikt voor natuurlijke begrazing in natuurontwikkelingsgebieden. Dit gebeurde voor zover bekend het eerst in Nederland, namelijk in het Groningse Ennemaborg en later in de Oostvaardersplassen. Bij beide projecten was het aandeel van Stichting Kritisch Bosbeheer groot. In het geval van de Ennemaborg, het eerste begrazingsproject met konikpaarden in Nederland ten behoeve van natuurlijke begrazing, was de heer Gerben Poortinga de centrale figuur die de doorbraak van de feitelijke herintroductie mogelijk maakte. Natuurlijk met dank aan Het Gronings Landschap. Later volgde de Oostvaardersplassen, waar de heer Frits van Beusekom - de toenmalige Directeur Terreinbeheer van SBB - de centrale figuur was. In dit geval was het aanvankelijk de bedoeling om de paarden in de Ooijpolder te introduceren. Omdat natuurlijke begrazing toen nog revolutionair was en er veel weerstanden waren, is daarvan tijdelijk afgezien en zijn de dieren uiteindelijk en pas enkele jaren later naar de Oostvaardersplassen gegaan. Vooral door de natuurlijke begrazing in de Oostvaardersplassen heeft dit gebied de ecologische allure gekregen zoals we die nu kennen.
Tegenwoordig zijn er ook elders in Nederland/Belgie en Europa konikpaarden in tal van natuurontwikkelingsprojecten te bewonderen, bijvoorbeeld de populatie in het natuurontwikkelingsgebied De Millingerwaard in de Ooijpolder bij Nijmegen en in de Ennemaborg bij Groningen. Gelukkig zijn beide gebieden vrij toegankelijk voor belangstellenden.
Konik
Konik
Soort: pony
Herkomst: Polen
Over de Konik
De Konik is een pony uit Polen, en lijkt meer op zijn voorouders dan andere pony's. Het woord 'konik' betekent 'klein paard' in het Pools. De Konik is niet een apart ras, het is meer een type; er zijn namelijk 5 Konik-lijnen. Een grote kudde Koniks werden in het natuurreservaat losgelaten, het Bialowieza-woud. De nakomelingen van deze Koniks lopen daar nu nog steeds. Ze lijken veel op de Tarpan met dezelfde kleur en kenmerken.
Karakter en verzorging
Koniks worden laat volwassen, maar leven wel weer langer. Hoewel de meeste pony's makkelijk in de omgang zijn, behouden sommigen het wilde van de Tarpan; deze kunnen zich moeilijk gedragen. Hij heeft weinig verzorging nodig en kan met weinig voer leven. Het is een sober en wintervast ras; hij kan dus het hele jaar buiten blijven staan.
Gebruiksmogelijkheden
De Konik wordt selectief gefokt in twee staatsboerderijen in Popielmo en Jezewice, alsmede door vele kleine boeren voor eigen gebruik. De rustigere en meegaandere pony's worden voor de kinderen gebruikt.
Geschiedenis
Het ras is meer een type, maar het type dat officieel het Konik-ras wordt genoemd stamt waarschijnlijk af van de oorsrponkelijke Tarpan. Er werd zoveel op de Tarpan gejaagd, dat deze uitstierf in de 19e eeuw. Er zin nu alleen nog maar paarden die erg op de uitgestorven Tarpans lijken. Om Koniks te krijgen die zo veel mogelijk Tarpan-genen hebben, werden Koniks die van de wilde Tarpans afstamden bij elkaar gebracht. Deze paarden werden met elkaar gekruist, om een zuiver Konik-ras te krijgen.
Exterieur
De Konik heeft de typische wildkenmerken: een aalstreep en zebrastrepen op de benen, en lijkt qua exterieur op de Huçul, maar is wat fijner, door Arabische invloeden.
Hoofd en hals: Het hoofd is vaak zwaar en grof, hoewel het niet lelijk is. De oren zijn klein, beweeglijk en ponyachtig. De ogen staan levendig, en de snuit is klein en smal met wijdopen neusgaten. De hals van de Konik wordt hoog gedragen en gespierd. Hij heeft lange en volle manen, evenals de staart.
Lichaam: De rug is kort en sterk en gaat over naar een ronde achterhand met een afhangende staart.
Benen en hoeven: De benen zijn hard en sterk, de hoeven zijn hard en klein. Aan de benen zit iets behang.
Kleur: Meestal is de Konik muisgrijs of vaal. Hij heeft over zijn vacht een blauwige gloed.
Schofthoogte: De Konik heeft een stokmaat van 1.30 tot 1.40 meter.
Invloeden
Tarpan
Arabier
Poolse pony's
Soort: pony
Herkomst: Polen
Over de Konik
De Konik is een pony uit Polen, en lijkt meer op zijn voorouders dan andere pony's. Het woord 'konik' betekent 'klein paard' in het Pools. De Konik is niet een apart ras, het is meer een type; er zijn namelijk 5 Konik-lijnen. Een grote kudde Koniks werden in het natuurreservaat losgelaten, het Bialowieza-woud. De nakomelingen van deze Koniks lopen daar nu nog steeds. Ze lijken veel op de Tarpan met dezelfde kleur en kenmerken.
Karakter en verzorging
Koniks worden laat volwassen, maar leven wel weer langer. Hoewel de meeste pony's makkelijk in de omgang zijn, behouden sommigen het wilde van de Tarpan; deze kunnen zich moeilijk gedragen. Hij heeft weinig verzorging nodig en kan met weinig voer leven. Het is een sober en wintervast ras; hij kan dus het hele jaar buiten blijven staan.
Gebruiksmogelijkheden
De Konik wordt selectief gefokt in twee staatsboerderijen in Popielmo en Jezewice, alsmede door vele kleine boeren voor eigen gebruik. De rustigere en meegaandere pony's worden voor de kinderen gebruikt.
Geschiedenis
Het ras is meer een type, maar het type dat officieel het Konik-ras wordt genoemd stamt waarschijnlijk af van de oorsrponkelijke Tarpan. Er werd zoveel op de Tarpan gejaagd, dat deze uitstierf in de 19e eeuw. Er zin nu alleen nog maar paarden die erg op de uitgestorven Tarpans lijken. Om Koniks te krijgen die zo veel mogelijk Tarpan-genen hebben, werden Koniks die van de wilde Tarpans afstamden bij elkaar gebracht. Deze paarden werden met elkaar gekruist, om een zuiver Konik-ras te krijgen.
Exterieur
De Konik heeft de typische wildkenmerken: een aalstreep en zebrastrepen op de benen, en lijkt qua exterieur op de Huçul, maar is wat fijner, door Arabische invloeden.
Hoofd en hals: Het hoofd is vaak zwaar en grof, hoewel het niet lelijk is. De oren zijn klein, beweeglijk en ponyachtig. De ogen staan levendig, en de snuit is klein en smal met wijdopen neusgaten. De hals van de Konik wordt hoog gedragen en gespierd. Hij heeft lange en volle manen, evenals de staart.
Lichaam: De rug is kort en sterk en gaat over naar een ronde achterhand met een afhangende staart.
Benen en hoeven: De benen zijn hard en sterk, de hoeven zijn hard en klein. Aan de benen zit iets behang.
Kleur: Meestal is de Konik muisgrijs of vaal. Hij heeft over zijn vacht een blauwige gloed.
Schofthoogte: De Konik heeft een stokmaat van 1.30 tot 1.40 meter.
Invloeden
Tarpan
Arabier
Poolse pony's
Konik:
Konik:
De Konik lijkt erg veel op de Huçul en stamt eveneens af van de Tarpan, maar heeft meer toevoeging van Arabisch bloed en een fraai exterieur. Hij word gebruikt door de laaglandboeren in Polen en andere delen van Oost-Europa, waarheen hij is uitgevoerd. Hij wordt selectief gefokt in twee staatsstoeterijen in Popielmo en Jezewice, alsmede door vele kleine boeren voor hun eigen gebruik. Hij is wat groter dan de huçul, met een gemiddelde schouderhoogte van 133 cm. Ook hij is taai en gehard, een gewillige werker die weinig eisen aan zijn voedsel steld.
Konik
Herkomst: Polen.
Stokmaat: Tussen 1,25 en 1,35 m.
Kleur: Koniks zijn vaal met een aalstreep over de rug. Sommige Koniks worden 's winters wit.
Karakter: De meeste Konikpaarden hebben een opgewekt en vlijtig temperament; niet alleen het uiterlijk, maar ook het karakter is echter authentiek: Koniks kennen soms boosaardig zijn.
Exterieur: De Konik heeft alle uiterlijke kenmerken van een oerpony en doet sterk denken aan de Tarpan. Het is een taai, sober en wendbaar paard met een grote weerstand. Het profiel is concaaf en de oren klein. De hals is enigszins gedrongen en romp is stevig en lang. Benen en voeten zijn sterk. De staart is diep ingeplant en vol. In de winter wordt de gehele vacht dik en wollig. Soms dragen Koniks behang aan de kogels.
Gebruiksmogelijkheden: Koniks zijn sobere paarden die zich prima kunnen handhaven in de natuur. Voor natuurprojecten zijn ze dan ook erg in trek. Door de mens wordt de Konik vrijwel alleen in het tuig gebruikt.
Beweging: De bewegingen zijn vlot in alle drie de gangen. De Konik galoppeert en springt uitstekend.
Bijzonderheden: Koniks zijn ruige paarden die alle kenmerken van de oerpony hebben, zoals de aalstreep over de rug. Met hun muisgrijze kleur lijken ze veel op de uitgestorven Tarpan. Koniks - dit woord betekent letterlijk kleine paardjes - kwamen al in Polen voor gedurende de oudheid. Hoewel de Konik ooit is veredeld met oosters bloed, heeft het dier nu nog steeds het oersterke gestel van zijn voorouders.
De Konik lijkt erg veel op de Huçul en stamt eveneens af van de Tarpan, maar heeft meer toevoeging van Arabisch bloed en een fraai exterieur. Hij word gebruikt door de laaglandboeren in Polen en andere delen van Oost-Europa, waarheen hij is uitgevoerd. Hij wordt selectief gefokt in twee staatsstoeterijen in Popielmo en Jezewice, alsmede door vele kleine boeren voor hun eigen gebruik. Hij is wat groter dan de huçul, met een gemiddelde schouderhoogte van 133 cm. Ook hij is taai en gehard, een gewillige werker die weinig eisen aan zijn voedsel steld.
Konik
Herkomst: Polen.
Stokmaat: Tussen 1,25 en 1,35 m.
Kleur: Koniks zijn vaal met een aalstreep over de rug. Sommige Koniks worden 's winters wit.
Karakter: De meeste Konikpaarden hebben een opgewekt en vlijtig temperament; niet alleen het uiterlijk, maar ook het karakter is echter authentiek: Koniks kennen soms boosaardig zijn.
Exterieur: De Konik heeft alle uiterlijke kenmerken van een oerpony en doet sterk denken aan de Tarpan. Het is een taai, sober en wendbaar paard met een grote weerstand. Het profiel is concaaf en de oren klein. De hals is enigszins gedrongen en romp is stevig en lang. Benen en voeten zijn sterk. De staart is diep ingeplant en vol. In de winter wordt de gehele vacht dik en wollig. Soms dragen Koniks behang aan de kogels.
Gebruiksmogelijkheden: Koniks zijn sobere paarden die zich prima kunnen handhaven in de natuur. Voor natuurprojecten zijn ze dan ook erg in trek. Door de mens wordt de Konik vrijwel alleen in het tuig gebruikt.
Beweging: De bewegingen zijn vlot in alle drie de gangen. De Konik galoppeert en springt uitstekend.
Bijzonderheden: Koniks zijn ruige paarden die alle kenmerken van de oerpony hebben, zoals de aalstreep over de rug. Met hun muisgrijze kleur lijken ze veel op de uitgestorven Tarpan. Koniks - dit woord betekent letterlijk kleine paardjes - kwamen al in Polen voor gedurende de oudheid. Hoewel de Konik ooit is veredeld met oosters bloed, heeft het dier nu nog steeds het oersterke gestel van zijn voorouders.
Konik
Konik
Herkomst:
Polen
Geschiedenis en informatie:
Het woord Konik betekent letterlijk klein
paardje. De Konik kwam al voor in Polen
gedurende de oudheid. Hoewel de Konik ooit is
veredelt met Oosters bloed, heeft de pony nog
steeds het oersterke gestel van zijn voorouders.
Bij het terugfokken van de Tarpan heeft men
Konikbloed toegevoegd.
Uiterlijk
Koniks zijn ruige pony's die alle kenmerken van
de oerpony hebben, zoals een aalstreep en
zebrastrepen. Ze lijken veel op de Tarpan.
Hoofd:
Het profiel is concaaf met kleine oren.
Hals:
Enigzins gedrongen
Romp:
Stevig en lang
Benen en voeten:
Zeer sterk, soms hebben Koniks behang aan de
kogels.
Staart:
Diep imgeplant en vol
Vacht:
In de winter erg dik en wollig
Hoogte:
Tussen de 1.25 en de 1.35 meter
Kleur:
Koniks zijn vaal met een aalstreep over de rug.
Sommige Konik's worden 's winters wit.
Beweging:
Wendbaar en vlot in alledrie de gangen. De Konik
galoppeert en springt uitstekend.
Karakter en bijzonderheden:
Taai en sober. Verder is het temperament
opgewekt en vlijtig, maar ze staan erg dicht
bij het oerpaard en sommigen exemplaren zijn
boosaardig.
Gebruik:
Koniks zijn sobere paarden die zich geweldig
redden in de natuur, ze worden dan ook vaak
gebruikt voor begrazingsprojecten. Door de
mens wordt de Konik meestal alleen
in het tuig gebruikt.
Herkomst:
Polen
Geschiedenis en informatie:
Het woord Konik betekent letterlijk klein
paardje. De Konik kwam al voor in Polen
gedurende de oudheid. Hoewel de Konik ooit is
veredelt met Oosters bloed, heeft de pony nog
steeds het oersterke gestel van zijn voorouders.
Bij het terugfokken van de Tarpan heeft men
Konikbloed toegevoegd.
Uiterlijk
Koniks zijn ruige pony's die alle kenmerken van
de oerpony hebben, zoals een aalstreep en
zebrastrepen. Ze lijken veel op de Tarpan.
Hoofd:
Het profiel is concaaf met kleine oren.
Hals:
Enigzins gedrongen
Romp:
Stevig en lang
Benen en voeten:
Zeer sterk, soms hebben Koniks behang aan de
kogels.
Staart:
Diep imgeplant en vol
Vacht:
In de winter erg dik en wollig
Hoogte:
Tussen de 1.25 en de 1.35 meter
Kleur:
Koniks zijn vaal met een aalstreep over de rug.
Sommige Konik's worden 's winters wit.
Beweging:
Wendbaar en vlot in alledrie de gangen. De Konik
galoppeert en springt uitstekend.
Karakter en bijzonderheden:
Taai en sober. Verder is het temperament
opgewekt en vlijtig, maar ze staan erg dicht
bij het oerpaard en sommigen exemplaren zijn
boosaardig.
Gebruik:
Koniks zijn sobere paarden die zich geweldig
redden in de natuur, ze worden dan ook vaak
gebruikt voor begrazingsprojecten. Door de
mens wordt de Konik meestal alleen
in het tuig gebruikt.
Koniks - Dieren verhongeren massaal in Oostvaardersplassen
Koniks - Dieren verhongeren massaal in Oostvaardersplassen
In de Oostvaardersplassen heeft zich de afgelopen winter een massale en ongekende sterfte voorgedaan. Ruim 700 grote grazers zijn verhongerd. Het weekblad Elsevier meldt deze week dat in het tussen Lelystad en Almere gelegen natuurgebied 337 edelherten, 235 Heckrunderen (een soort oerossen) en 131 wilde Konikpaarden zijn doodgegaan.
De dieren zijn in de jaren tachtig en negentig in het 5.500 hectare grote gebied uitgezet en worden sindsdien aan hun lot overgelaten. De laatste massale sterfte, waarover destijds veel commotie was, deed zich voor in de winter van 1999 toen bijna honderd dieren verhongerden.
Veel dieren zijn van de honger gestorven, andere hebben een genadeschot gekregen van Staatsbosbeheer, maar doorgaans pas aan het eind van de winter, wanneer ze van honger en ellende door hun poten zakten.
De Oostvaardersplassen zijn al vele jaren omstreden vanwege het beleid om zo min mogelijk in te grijpen en de kadavers van dode edelherten te laten liggen. Veel critici beschuldigen Staatsbosbeheer in dit verband van dierenmishandeling. Op 22 juni overlegt de Tweede Kamer met CDA-minister Cees Veerman vanLandbouw, Natuur en Voedselkwaliteit over het beleid ten aanzien van dit natuurgebied.
[Elsevier]
In de Oostvaardersplassen heeft zich de afgelopen winter een massale en ongekende sterfte voorgedaan. Ruim 700 grote grazers zijn verhongerd. Het weekblad Elsevier meldt deze week dat in het tussen Lelystad en Almere gelegen natuurgebied 337 edelherten, 235 Heckrunderen (een soort oerossen) en 131 wilde Konikpaarden zijn doodgegaan.
De dieren zijn in de jaren tachtig en negentig in het 5.500 hectare grote gebied uitgezet en worden sindsdien aan hun lot overgelaten. De laatste massale sterfte, waarover destijds veel commotie was, deed zich voor in de winter van 1999 toen bijna honderd dieren verhongerden.
Veel dieren zijn van de honger gestorven, andere hebben een genadeschot gekregen van Staatsbosbeheer, maar doorgaans pas aan het eind van de winter, wanneer ze van honger en ellende door hun poten zakten.
De Oostvaardersplassen zijn al vele jaren omstreden vanwege het beleid om zo min mogelijk in te grijpen en de kadavers van dode edelherten te laten liggen. Veel critici beschuldigen Staatsbosbeheer in dit verband van dierenmishandeling. Op 22 juni overlegt de Tweede Kamer met CDA-minister Cees Veerman vanLandbouw, Natuur en Voedselkwaliteit over het beleid ten aanzien van dit natuurgebied.
[Elsevier]
Konikpaarden op weg naar Engeland
Konikpaarden op weg naar Engeland
Het had wat hoeven in de aarde, maar de konikpaarden zijn onderweg. Dertien paarden uit het Lauwersmeergebied verhuizen naar Engeland.
In het graafschap Kent gaan de paarden doen, wat ze hier ook jaren deden: de natuurlijke omgeving in stand houden door begrazing. Belangrijker is misschien nog wel, dat de paarden de Engelsen een geschiedenislesje gaan leren. In Kent leefden namelijk ooit tarpans, de voorlopers van de konikpaarden. Maar hoe dat paard eruitzag, was lang een grote vraag. Het konikpaard biedt hen dus het antwoord. De hele operatie werd uitgevoerd door medewerkers van Staatsbosbeheer.
27/11/2006
Het had wat hoeven in de aarde, maar de konikpaarden zijn onderweg. Dertien paarden uit het Lauwersmeergebied verhuizen naar Engeland.
In het graafschap Kent gaan de paarden doen, wat ze hier ook jaren deden: de natuurlijke omgeving in stand houden door begrazing. Belangrijker is misschien nog wel, dat de paarden de Engelsen een geschiedenislesje gaan leren. In Kent leefden namelijk ooit tarpans, de voorlopers van de konikpaarden. Maar hoe dat paard eruitzag, was lang een grote vraag. Het konikpaard biedt hen dus het antwoord. De hele operatie werd uitgevoerd door medewerkers van Staatsbosbeheer.
27/11/2006
Konikspaarden verhuizen naar Letland
Konikspaarden verhuizen naar Letland
KROPSWOLDE - 25 Konikpaarden uit het Zuidlaardermeergebied verhuizen naar Letland. De paarden zijn door het Groninger Landschap geschonken aan het Wereldnatuurfonds.
De kudde in het Zuidlaardermeergebied werd te groot en in Letland kunnen ze de paarden goed gebruiken om te voorkomen dat natuurgebieden dichtgroeien. Donderdag gingen de dieren op transport .
22/11/2007
KROPSWOLDE - 25 Konikpaarden uit het Zuidlaardermeergebied verhuizen naar Letland. De paarden zijn door het Groninger Landschap geschonken aan het Wereldnatuurfonds.
De kudde in het Zuidlaardermeergebied werd te groot en in Letland kunnen ze de paarden goed gebruiken om te voorkomen dat natuurgebieden dichtgroeien. Donderdag gingen de dieren op transport .
22/11/2007
Abonneren op:
Posts (Atom)
