De Welsh pony.

De Welsh pony.

Het Welsh ras biedt voor ieder wat wils. Van kind tot grootouders. Ze komen van oorsprong uit Wales. Een gebied ten westen van Groot-Brittannië. Daar leefde ze in de bergen. Als je nu naar Wales gaat kom je nog steeds Welsh pony's tegen. De boeren in de omgeving gebruikten de pony's bijv. om spullen naar de markt te brengen. Later pas werden ze gewaardeerd als rijpony's.



Het ras onderscheidt zich door zijn uiterlijke kenmerken. Ze zeggen wel eens dat het de mooiste inlandse pony is van Groot-Brittannië. Sommige zelfs zeggen van de hele wereld. Dit komt mede door hun fantastische manier van bewegen. De heffing van het been, het zweefmoment en de uitgestrekte gangen zijn werkelijk prachtig om te zien.

De fokkers van vandaag moeten dankbaar zijn wat hun grootvaders hebben gedaan. Zij waren namelijk heel zuinig op hun bloedlijn die van vader op zoon overging. De fokkers in die tijd stonden bekend om hun kundigheid. Er werd gezegd dat ze alleen oog hadden voor het beste.

De dieren waren eveneens heilig voor de Keltische races. De fokkers leefden vaak van hun pony's. Hadden ze pony's die vaak wonnen dan konden hun kinderen eten. Bezaten ze pony's die minder waren dan leden ze honger. Het was dus erg belangrijk om goede pony's te fokken.

In de vorige eeuw, nog voordat het stamboek in Engeland opgericht werd, adverteerde hengstenhouders met kaarten die ze lieten drukken. Door deze kaarten zijn belangrijke gegevens bewaard gebleven van enkele hengsten. Zoals afstamming, pijzen en wat ze bereikt hadden. Er stonden ook routes op. en daar krijgen we ook veel gegevens van.

In die tijd waren er nog geen trailers. De hengsten werden dus aan de hand meegenomen door de eigenaar of groom. Ze reisde ze gedeeltes van het land af op zoek naar merries. Vaak droegen ze het voer zelf mee op de rug. De grooms bleven dan op de boerderij slapen waar de hengst de merrie of merries bediend had. Tegen een goedkoop tarief natuurlijk.

De Welsh Pony's en Cobs waren zo rond 1900 belangrijk op de boerderij. Om die reden waren de prijzen laag en de merries en nakomelingen werden eigenlijk niet geregistreerd. Bijvoorbeeld Royal Reveller was geboren op Ceulan (stoeterij). Hij werd verkocht voor 5 pond. Als hij geregistreerd zou moeten worden moesten ze 1 pond betalen voor de naam 'Ceulan'. Dat werd vaak niet gedaan.

De verschillende secties werden in die tijd al gekoesterd. Er werd onderscheid gemaakt in de Welsh Mountain Pony, de Welsh pony en de Welsh Cob. Toen het stamboek opgericht werd noemden ze de pony's sectie A, B, C en D. Hoewel de sectie A nog steeds Welsh Mountain pony genoemd wordt De secties B, C en D zijn in het leven geroepen om aan de verschillende eisen en trends te voldoen.

In 1901 werd het moeder stamboek opgericht. Daarvoor konden de Welsh Pony's en Cobs alleen geregistreerd worden in het Hackney stamboek. (Opgericht in 1884) wat ze onderscheiden van de Hackney's waren de vreemde namen. Zoals Welsh Flyer en de Welsh adressen. Ze konden ook worden ingeschreven in het Polo Pony Stamboek. (Voor 1899 alle rassen bij elkaar zoals de Arabieren, Volbloeden etc. Na 1899 per ras) Ook al werden ze ingeschreven in een Hackney stamboek of polo Pony stamboek. Dat maakte de Welsh Pony geen Hackney. Er heerste een gevoel dat de Welah pony beter verdiende. Is dat ze naar waarde beoordeelde. En dus ontmoeten 10 Welsh fokkers elkaar op 25 april 1901 in Llandrindod Wells om een eigen stamboek op te richten.

Het stamboek werd opgericht in 1901. De president was Lord Tredegar. De club had 248 leden. In deel 1 dat werd uitgegeven door het stamboek in 1902, bevatten 38 hengsten en 571 merries. Deze moesten boven de vier jaar zijn en goedgekeurd zijn door een jury. Jonger dieren en veulens werden geregistreerd in het "Provisional record' (voorlopig stamboek) om later bijgeschreven te worden in het stamboek. In latere delen beschreven ze de afstamming van hengsten en merries die al lang dood waren.

De vier secties van het stamboek waren in 1902 waren

Sectie A: Welsh Mountain Pony onder de 127 cm
Sectie B: Welsh Pony van het Cob type onder de 137cm
Sectie C: Welsh Cobs onder de 147 cm
Sectie D: Welsh Cobs boven de 147 cm

Deze beschrijvingen bleven gelden tot en met 1931. Daarna begon met de rijpony's meer en meer te waarderen. En de Welsh pony was natuurlijk een uitstekende basis voor een rijpony. Het stamboek besloot een rijpony te fokken met Welsh bloed. De half Welsh hengst Tanybwlch Berwwyn en Craven Cyrus overheerste. Dit nieuwe ras was werd de sectie B genoemd. De Welsh Pony van het Cob type werd vanaf toen Sectie C. En de Welsh Cob werd sectie D, zonder hoogte limiet. Dit verklaart waarom sommige Welsh Cob eigenaren Welsh B bloed terugvinden in hun Welsh Cob afstamming. De eigenaren schrikken en denken dan dat hun Welsh Cob, sectie B (rijpony type) in het bloed hebben. Maar ze hoeven niet te schrikken. Vaak gaat het dus om het oude type.De Welsh pony van het Cob type. De vraag naar Welsh pony's is enorm gestegen. Vergelijk deel 1 en deel 71 maar eens.

Deel 1 1902 38 hengsten 571 merries totaal 609
Deel 71 1992 1781 hengsten 2665 merries 730 ruinen Totaal 5176


Ook het leden aantal nam toe. In 1902 nog 248 leden in 1992 6,800 leden.

Meer lezen over de welsh Pony. Bij iedere sectie lees je hun eigen geschiedenis.

Copyright © 2000 Heike van de Kimmenade