De Welsh Pony sectie B

De Welsh Pony sectie B


De Welsh Pony is afkomstig uit Wales, Groot-Brittannië. Het stamboek van de Welsh pony and Cob Society maakt, afhankelijk van de grootte van de Welsh pony's, een verdeling in vier secties: A, B, C en D. De Welsh pony, sectie B, wordt in het stamboek omschreven als een rijpony 'met kwaliteit, een goede rijgang, voldoende bot en substantie, hardheid, een goed gestel en een ponykarakter'. Soms heeft hij veel weg van de rijpony van het Volbloed-type, maar hij is zonder meer een pony die geschikt is voor commerciële renwedstrijden, voor de jacht en het showrijden.

De pony's van het zogenaamde 'oude ras' waren in het verleden vaak ontstaan uit kruisingen van Mountain Merries en kleine Welsh Cob hengsten. Deze hengsten waren veredeld met het bloed van Arabische paarden of de kleine Volbloeden. Ze leefden in de bergen en werden veel ingezet als rijpony bij het hoeden van schapen en bij de jacht. Inmiddels zijn de kwaliteit, het bereik en de beweging van de tegenwoordige pony's sterk verbeterd. Toch hebben ze hun ponykarakter en hun oude hardheid behouden.

De stamvader van de sectie B pony's was Tan-y-Bwlch Berwyn, wiens zoon Tan-y-Bwlch Berwynfa de stamvader was van de bekende Coed Coch lijn van sectie B. De Welsh pony heeft veel Arabisch bloed in zich, waaraan hij veel van zijn kwaliteiten dankt. Dit gold eveneens voor Berwyn, die in 1924 werd geboren als zoon van de hengst Sahara, een Berber of Arabier, en een aan de hengst Dyoll Starlight (de stamvader van de Welsh Mountain pony) verwante merrie. Een andere stamvader was Merlin, verwant aan Darley Arabian, die in de achttiende eeuw los rondliep in Wales. Vandaar dat men in Wales pony's van de Welsh B-sectie nog vaak Merlin noemt. De Welsh pony sectie B wordt vooral gebruikt als rijpony voor kinderen. Daarnaast is hij ook geschikt voor de jacht, in het tuig en als showpony.

De Welsh pony van sectie B heeft een erg adellijk voorkomen. Het hoofd is klein, zonder grove trekken en is voorzien van wijde neusgaten en kleine spitse oren (lange paardenoren zijn verboden). De schouders hellen sterker af dan bij de Mountain pony (Sectie A) en ook de schoft tekent zich duidelijker af. Hij heeft een uitstekende 'middenhand' met een kenmerkend diepe koffer en opvallend gespierde lendenen. Ook de achterhand is krachtig gebouwd met een fraai gevormd kruis. De achterbenen hebben bijzonder goede gewrichten. De staart is hoog ingeplant en wordt los gedragen. De benen hebben geen lange pijpen, maar zijn duidelijk langer dan die van de Welsh Mountain pony. De voorbenen staan ver naar voren omdat het opperbeen rechtop staat. Net als bij de andere Welsh pony's zijn de hoeven zeer goed. De Welsh pony (sectie B) is een grotere uitvoering van de Welsh Mountain pony. Hij heeft een stokmaat die tussen de 1,25 en 1,34 m. ligt.

Bij de pony's uit deze sectie komen alle kleuren voor, met uitzondering van bont en gevlekt. De Welsh pony heeft een typisch ponykarakter: slim, vurig, en vriendelijk. Het is een prima rijpony voor kinderen. De beweging van deze Welsh is van voren laag en gestrekt met een geringe buiging van de knieën, wat de passen langer maakt. De sterke spronggewrichten zorgen voor een krachtige stuwing vanuit de achterbenen. Hij kan daardoor ook goed springen. De beweging doet uitermate energiek aan.