Zeepaardje

Zeepaardje


Het zeepaardje is een van de sierlijkste leden van de zeenaalden-familie. Het diertje ziet er uit als een schaakstuk, zwemt rechtop en ontloopt zijn vijanden door de kleuren van; waterplanten aan te nemen.

Het zeepaardje en de mens.

Zeepaardjes werden lang voor fabeldier en een curiositeit uit de zeefauna gehouden. Toen er door wetenschappelijk onderzoek meer bekend werd over het fascinerende leven van dit diertje, werd het al snel een fel begeerde aquariumvis. Het is echter heel moeilijk om het dier buiten zijn natuurlijke omgeving, in een aqarium in leven te houden.

De gracieuze zeepaardjes zweven als het ware door het water van de warme oceaangebieden. Zij houden zich met behulp van hun rugvin rechtop in het water. Deze beweegt 35 keer per seconde. Er zijn 35 soorten bekend, van het 2,5 cm. kleine dwergzeepaardje tot het 25cm. grote zeepaardje.

Leefomgeving.
Zeepaardjes vindt men gewoonlijk op met zeewier bedekte zeebodems van warm, ondiep water. Veel soorten houden zich op in slikkerige of zanderige gebieden, sommige leven daarentegen liever tussen koralen, sponzen en takken van mangroven. In ieder geval treft men ze aan in de buurt van water stromingen, omdat ze daar zeker zijn van voldoende plankton. Om niet door de stroming meegesleurt te worden, slingeren ze zich vast met hun staart om de stengels van planten. Speciaal voor dit doel is hun staart aangepast om te grijpen.
Voedsel en voedingsgewoonten.
Zeepaardjes zijn voortdurend aan het eten. Zij voeden zich met plankton en andere kleine zeedieren zoals visjes. Zeepaardjes kunnen hun ogen onafhankelijk van elkaar bewegen, zodat ze voorbij zwemmende prooidiertjes kunnen beloeren zonder zich door een beweging te hoeven verraden. Zodra een prooi binnen hun bereik komt, happen ze bliksemsnel toe of zuigen ze hen van een afstand van soms drie cm. op. Het zeepaardje misleidt zijn vijanden met behulp van zijn lange huiduitstekels en de mogelijkheid van kleur te veranderen, zodat hij nauwelijks opvalt tussen de waterplanten in zijn omgeving.

Voortplanting.
Het mannetje heeft de verantwoording voor het broedsel. Tijdens de hofmakerij pronken ze enige dagen met steeds wisselende kleur en maken ze klikkende geluiden. Tot slot perst het wijfje haar eieren in de broedbuidel van het mannetje. Na de bevruchting ontwikkelen zich hierin de eieren. Het mannetje produceert een speciale voedingsvloeistof voor de embri'os. Na de broedtijd verlaten de jongen zwemmend de buidel.

Kort om.

* Een dwergzeepaardje uit de Golf van Mexico is maar 2,5 cm. lang. Het Maleise zeepaardje heeft een grote van 25 cm.

* De paring vind in tropische gebieden het hele jaar door plaats. Inkoelere wateren in het voorjaar en de zomer. De paring vindt plaats bij volle maan.

* De jongen komen al na 14 tot 28 dagen uit, afhankelijk van de watertemperatuur.

* Het aantaljongen is ongeveer 50, afhankelijk van welk soort.

* Het zijn sociale dieren.

* Ze eten plankton, kreefjes, kleine visjes en andere kleine zeedieren.

* De levensverwachting is onbekend.

wist je dat.......

* Zeepaardjes maar weinig vijanden heeft afgezien van zeekrabben . Ze zijn te graterig en te slecht verteerbaar.

* Aangezien het mannetje belast is met het uitbroeden van de eieren, kan het wijfje direct weer beginnen met het produceren van nieuwe eieren.