Hippocampus oftewel Het Zeepaardje

Hippocampus oftewel Het Zeepaardje


Vreemde en onvergetelijke verschijning, is het zeepaardje: kalm en statig zonder grootsheid en toch teer. Geef het een goede behuizing en u zult er leren van houden.
Wie eens een zeepaardje gezien heeft zal het nooit vergeten. Het is een van de vreemdste zeedieren die u kunt bezitten, en de voortplanting is een ervaring die de moeite waard is. De combinatie van deze zaken kan u er toe aanzetten deze dieren in een aquarium te houden.
In de natuur zijn ze te vinden in de algenvelden en bij koraalbossen waar ze zich in rechthouden, met de staart vastgehaakt. Wij noemen ze "Zeepaardje", doch de geleerden hebben ze "Hippocampus" genoemd, een woord dat gevormd is uit twee Griekse termen: Hippos wat paard betekent en Kampos, zeemonster.
Twee soorten leven langs de kusten van de Stille Oceaan. En zes langs deze van de Atlantische. Zestien andere soorten vindt men in Aziatische wateren en in Australische. Een van deze soorten die langs de Australische kust leeft, heeft op de kop een aantal huidvergroeiingen die op wieren gelijken, zodat zij goed gecamoufleerd zijn in de wiervelden waar ze leven. Een aantal soorten zijn bij de liefhebbers bekend: Hippocampus guttulatus, het zespaardje uit de Middellandse Zee, H. hippocampus uit de Atlantische Oceaan, H. kuda. algemeen in de Indische Oceaan en H. nudsonius, het zeepaardje uit het noorden.
Alle behoren tot de orde der Sonelichthyes (gasterosteiformes), of vissen met buisvormige bek, die onderverdeeld is in twee onderorden, de ene met de zeepaardjes en zeenaalden, de andere met trompetten en kreeftvissen.
Allen vallen op door een voorkomen dat weinig van vissen heeft en hun ongewone manier van voedselopname. De buisvormige mond is een gemeenschappelijk kenmerk. en het is hiermee dat deze dieren hun voedsel opzuigen door het vlug inhalen van water.
Om zeepaardjes te houden moeten we ze een geschikte omgeving bezorgen, met mogelijkheden om zich vast te haken (koralen. wieren), goede voeding en vreedzame medebewoners. In veel gevallen is het aangewezen ze afzonderlijk te houden.
De kweek is een belevenis apart. Na een opmerkelijke hofmakerij en balts, worden de eitjes door het wijfje in de brede buikzak van het mannetje gedeponeerd. Het wijfje is hiermee van verdere moederlijke plichten ontslagen en het mannetje is verder alleen verantwoordelijk voor het uitbroeden. hetgeen volgens de soort, varieert van enkele.dagen tot twee maanden.
De pasgeboren baby's zijn doorschijnend, doch ontwikkelen hun kleuren in enkele dagen. Bij de geboorte zwemmen ze horizontaal. maar na enkele dagen reeds beginnen ze de kop hoger te heffen en in minder dan een week lijken ze op de ouders in houding en in vorm.
Er wordt aanbevolen de pas geïmporteerde exemplaren in quarantaine te houden voor een paar weken, gezien ze drager kunnen zijn voor bepaalde parasieten.
Zeepaardjes aanvaarden normaal alleen klein levend voer zoals plankton, kleine kreeftjes en na enige oefening ook daphnia's.