ENGELS VOLBLOED

ENGELS VOLBLOED

De Engelse Volbloed komt, zoals de naam al doet vermoeden uit Engeland.

Geschiedenis en informatie
De Engelse Volbloed is een heel belangrijk paardenras. Het ras werd oorspronkelijk zuiver voor de renbaan gefokt, ter vermaak van het Britse Koningshuis en de adel. Later werden de paardenrennen en het gokken erbij steeds populairder bij de gewone mensen en nu komt de Engelse Volbloed vrijwel overal voor.

Hendrik de VIII zette het proces in gang in de zestiende eeuw toen hij de beroemde koninklijke stallen in Hampton Court oprichtte. Elizabeth I, zijn dochter, stichtte later ook nog een stoeterij in Stafforshire. Beide koninkrijken haalden paarden uit Spanje en Italie en kruisten ze met inheemse rassen. Veel edellieden gingen paarden fokken voor de rennen en zonden mensen naar het vasteland om goede paarden te zoeken. De Engelse Volbloed stamt verder af van paarden die in de zeventiende en achttiende eeuw in Engeland ingevoerd werden vanuit het Midden Oosten.

In 1791 verscheen de eerste poging tot een algemeen stamboek. Hierna volgden nog een aantal publicaties, tot in 1808 het eerste deel van het General Studbook uitkwam. Het bevatte een lijst van de fokmerries en hun nakomelingen en vervolgens de bijzonderheden wat betreft de afstamming en mogelijke veranderingen van eigenaar. Een paard wordt ingeschreven als volbloed, wanneer beide ouders in het General, of in een gelijkwaardig stamboek staan. Het General Studbook is een voorbeeld geweest voor alle tegenwoordige stamboeken.

In tegenstelling tot de meeste andere rassen is de Volbloed vaak niet gefokt op de hand van bouw, maar op de hand van prestaties.

Uiterlijk
In het algemeen is de Engelse Volbloed een sierlijk gebouwd paard, met een krachtig en gespierd lichaam
Hoofd:
Het hoofd is recht smale, elegant en edel. De ogen zijn groot en hebben een speurende, intelligente blik. De neusgaten kunnen wijd opengesperd worden, zodat er veel lucht opgenomen kan worden. De oren zijn middelmatig tot lang, fijngevormd en bewegelijk.
Vacht en kleur:
Omdat de voorouders uit warme landen afkomstig waren, heeft de volbloed een fijne, dunne vacht. De kleuren zijn bruin, vos, schimmel en soms zwart. Witte aftekeningen op benen en hoofd zijn toegestaan, maar op het lichaam niet.
Huid:
Zeer dun, met duidelijk zichtbare aders.
Hals:
Trots gebogen
Schoft en schouders:
De schoft is vaak hoog, de schouders zijn
groot en gespierd.
Rug:
Kort en gespierd
Hoeven:
De hoeven horen goed gebouwd en stevig te zijn, in de praktijk is dit echter vaak niet zo, veel volbloeds hebben slecht broos hoorn, lage verzenen en vlakke zolen.
Ribbenkast:
De ribbenkast moet diep en rond zijn, om het hart en de longen voldoende plaats te kunnen bieden.
Benen:
Verfijnd, hard en droog.
Achterhand:
Sterk, gespierd en goed geproportioneerd. De achterhand kan soms afhangend of plat zijn. De afstand tussen heup, achterkniegewricht en hak is ideaal om een zo groot mogelijke stuwkracht te kunnen
ontwikkelen.
Hoogte:
Meestal tussen de 1.57 en de 1.68 meter.